پله پله تا ملاقات خدا

معلم ادبیات بودن...کار آسانی نیست.باید خودت کتاب ادبیات باشی! این که دستور زبان بلد باشی،آرایهها را مشخص کنی شعرها را تحلیلکافی نیست!باید بلد باشی حرف زدن را!فصاحت کافی نیست بلاغت هم لازم است اصلا باید سعدی باشی!لحن کلامت با مخاطب مناسب او باشد. نگاهت حرف بزند،تا دانش آموز استعاره مکنیه را یاد بگیرد.کلامت باید ریتم داشته باشد تا به دل بنشیند وزن پیدا کند،بین آن همه مطالب درسی!باید "آن خوشتر زحسن پله پله تا ملاقات خدا...

سلام پاییز جان؛با این که چند صباحی به میهمانی من آمده ای تو را گرامی می دارم،قول می دهم با ایل و تبارت با خانوادۀ محترمت ،با خویشاوندان نزدیکت؛یعنی مهر ،آبان و آذر صمیمی باشم ،با مهر، مهر ورزی کنم،مهربان باشم، از این بستگان نزدیکت،مهرورزی را مضایقت نکنم،با آبان این خویشاوند نازنیت مصاحبت بیشتری داشته باشم،«همیشه رشتۀ صحبت را به چفت آب گره بزنم»با آذر این دوست عزیز تر از جانت دم خورو ایاق ب پله پله تا ملاقات خدا...